 کودکی ام را هنوز به باد نسپرده ام.در ورای همه این ذهنیات و اندیشه ها، درونم هنوز کودکی جریان دارد که به تنهایی اش می نگرد و...بزرگ می شود. کودک بزرگی خواهم شد اما باز هم تنهایی ام را لای بوته های تمشک جشن خواهم گرفت... 
:Powered By BLOGFA.COM |
گفتی تا کی به پیش پا افتاده های لعنتی دل خوش کنم، من هم می گویم...(مدتی است که این جرات را یافته ام تا باور کنم)، ما دچار روز مرگی شده ایم...آری... روزمرگی... همه ما!
|
