 کودکی ام را هنوز به باد نسپرده ام.در ورای همه این ذهنیات و اندیشه ها، درونم هنوز کودکی جریان دارد که به تنهایی اش می نگرد و...بزرگ می شود. کودک بزرگی خواهم شد اما باز هم تنهایی ام را لای بوته های تمشک جشن خواهم گرفت... 
:Powered By BLOGFA.COM |
گاهی می خواهم دستانم را رو به آسمان بلند کنم. هر آنچه از دوست داشتن در درون دارم را، ها کنم رو به آسمان. تا به آن بالاها روند... چون دوست داشتن هایم اینقدر لطیف و بی خط هستند که ارزششان همان بالاهاست! |
