 کودکی ام را هنوز به باد نسپرده ام.در ورای همه این ذهنیات و اندیشه ها، درونم هنوز کودکی جریان دارد که به تنهایی اش می نگرد و...بزرگ می شود. کودک بزرگی خواهم شد اما باز هم تنهایی ام را لای بوته های تمشک جشن خواهم گرفت... 
:Powered By BLOGFA.COM |
آه! زندگی! چقدر روی سگی دارد!هی خودش را سخت تر و سخت تر می کند، اما ما همچنان زندگی میکنیم! ~~~ در این وانفسای زندگی به **** رفته، شوق کودکانه ام در برابر بزرگی ات، آن چنان کوچک شده اند که دیگر من، برای خودم، به چشم نمی آیم! ~~~ تصمیمی گرفتم، به ظرافت های زنانه ام که عمری سرکوبشان می کردم، برگردم! چطورش را نمی دانم! |
